Mieszko I (ur. 922-945, zm. 25 maja 992) – książę Polan z dynastii Piastów sprawujący władzę od chwili ok. 960 r. Syn Siemomysła, wnuk Lestka. Ojciec Bolesława I Chrobrego również Świętosławy-Sygrydy. Brat Czcibora. Po kądzieli dziadzio Kanuta Wielkiego.
Mieszko I to główny dziejowy rządzący Polan, uważany zarazem zbyt faktycznego twórcę państwowości polskiej. Kontynuował politykę swojego ojca również dziadka, którzy w charakterze władcy pogańskiego księstwa znajdującego się na terenach obecnej Wielkopolski, w poprzek sojusze innymi słowy siłę militarną podporządkowali sobie Kujawy dodatkowo przypadkiem Pomorze Wschodnie również Mazowsze. Przez większość okresu swojego panowania toczył walki o Pomorze Zachodnie, zajmując je po rzekę Odrę. W ostatnich latach życia przystąpił również do wojny z Czechami, zdobywając Śląsk także może Małopolskę.
Poprzez recepcja chrztu do wnętrza 966 r. także ślubu (w 965 r.) z Dobrawą Przemyślidką Mieszko włączył swoje państwo do wnętrza zachodni zwój kultury chrześcijańskiej. Oprócz podbojów duże znaczenie na rzecz przyszłości księstwa Polan miały również jego reformy wewnętrzne, mające na celu rozbudowę także usprawnienie systemu tzw. monarchii wojennej.
Zachowane źródła pozwalają twierdzić, że Mieszko I był sprawnym politykiem, utalentowanym wodzem plus charyzmatycznym władcą. Prowadził zręczne działania dyplomatyczne, zawierając stowarzyszenie wcześniej z Czechami, i odtąd ze Szwecją dodatkowo Cesarstwem. W polityce zagranicznej kierował się przede wszystkim racją stanu, wchodząc w środku relacje poniekąd ze swoimi wcześniejszymi wrogami. Synom pozostawił państwo o znacznie wyższej pozycji do wnętrza Europie oraz przynajmniej podwojonym terytorium.